Wat en hoe over huwelijksdwang

Heb jij je droompartner al gevonden? Of nog niet, maar heb je wel al een beeld van je aanstaande man of vrouw? Stel je nu eens voor dat je weinig of niets te kiezen hebt. Dat je ouders of andere familieleden uitmaken met wie en wanneer je gaat trouwen. Uitgesproken of onuitgesproken. Misschien ken je iemand uit je buurt, je school of je familie. Iemand die in een beklemmende situatie zit, of ben je zelf iemand die geen vrije partnerkeuze heeft. Want gearrangeerde en gedwongen huwelijken, die komen in Nederland vaker voor dan je denkt!

Als je tegen je zin moet trouwen met iemand, je ouders jouw partner uitkiezen of de partnerkeuze te dwangmatig proberen te beïnvloeden, dan is er sprake van huwelijksdwang. Je ouders hebben bijvoorbeeld een partner voor je uitgezocht, die jij helemaal niet ziet zitten. Ze houden geen rekening met jouw protest en zetten hun besluit tot een huwelijk door. Ben je het er niet mee eens? Een ‘nee’ wordt meestal niet geaccepteerd. Vaak wordt er dan door de ouders of door andere familieleden gedreigd met straffen of word je genegeerd.

Hebben je ouders een partner voor je uitgezocht en vind je dat wel best? Dan is er sprake van een gearrangeerd huwelijk en niet van huwelijksdwang. Maar als je ouders een partner voor je uitgezocht hebben en jij vindt dat niks, maar je durft er niets tegenin te brengen, dan is wel sprake van huwelijksdwang. Het gaat namelijk tegen jouw wensen en behoeften in. Dreigen, intimideren, moreel chanteren – dat zijn allemaal vormen van (huwelijks)dwang die tegen de rechten van jongeren ingaan.

In de praktijk zijn er veel grensgevallen. Je houdt van je ouders, je wilt hen zoveel mogelijk ter wille zijn en je wilt geen conflicten met ze (en met de rest van de familie). Dus stem je, tegen je zin, toch maar in met een huwelijk met de partner van hun keuze. Huwelijksdwang? Ja en nee. Ja, omdat je eigenlijk niet met die partner wilt trouwen. Nee, want je schikt je in de situatie en laat niet merken dat je dat huwelijk niet wilt.

Soms wordt de uitgekozen huwelijkspartner simpelweg aan je voorgesteld: ‘Dit is je aanstaande man (of vrouw), de huwelijksdatum staat al vast.’ Eén van de meest gehoorde argumenten waarmee ouders hun kinderen onder druk zetten is: ‘Wij weten wat het beste voor je is’. Nog heftiger is bijvoorbeeld wanneer ouders zeggen: ‘Als je ons niet gehoorzaamt, ben je niet respectvol’ of ‘’ je brengt ons te schande en daarom ben je vanaf nu onze zoon of dochter niet meer.’ Als je je dan tegen een gedwongen huwelijk verzet, ben je in de ogen van de familie egoïstisch bezig. Verzet kan vele en ernstige gevolgen hebben voor jou maar ook voor je ouders, sociaal en financieel.

Maar het gaat wel om jouw toekomst. Wanneer je te maken krijgt met huwelijksdwang vraag je je misschien af: Moet ik me hiertegen verzetten? Wat zijn dan de gevolgen? Verlies ik het contact met mijn familie en wat zijn dan de gevolgen voor mij en hen? Of moet ik mijn lot accepteren en er het beste van maken? Wat voor toekomst heb ik dan? Ben je bang dat jou of je zus, broer, vriend, vriendin of klasgenoot ook een huwelijk en een partner opgedrongen gaan worden? Of heb je angst om achtergelaten te worden in het land van herkomst tijdens de vakantie? Je bent zeker niet de enige! Je bent moedig als je hulp zoekt! Lees meer over hulp en advies.

Niemand mag gedwongen worden tot een huwelijk. Huwelijksdwang is dus een aantasting van de mensenrechten. Huwelijksdwang en gedwongen achterlating in het herkomstland van de ouders is strafbaar. Dat staat in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van de Verenigde Naties, een organisatie waar de meeste landen lid van zijn. Dat recht geldt in Nederland, maar ook in Marokko, Turkije, India, Somalië, Irak, Iran, Afghanistan, Pakistan, Senegal, Ghana, Syrië en veel andere landen.